انتقاد پذیر باش !

بعد از مدتی سلـــــــام به روی ماه تک تک عزیزانی که به وبسایت سر میزنن و مطالب رو میخونن : )
امیدوارم توی این روزهای مملو از ناامیدی و بیماری همه گیر، شما روحیه تون رو حفظ کرده باشین و تونسته باشین قدم های کوچیکی برای پیشرفت بیشترتون بردارین : )

اگه حوصله داشتین بیاین همینجا برام کامنت بذارین که توی مدتی که قرنطینه بودین (یا هستین) چه چیزای جدید تجربه کردین یا یاد گرفتین ؟

حقیقتش دیروز اتفاقی پیش اومد که باعث شد به این فکر کنم که امروز بیام و این حرف ها رو براتون بنویسم.

همونطور که شاید بعضیاتون از نزدیک و بعضیاتون از اینستاگرام منو بشناسید، من خیلیم آدمی نیستم که برای دیگران نظرهای منفی بنویسم، یا اگر از چیزی خوشم نیاد، ازش میگذرم و کلا خیلی کم پیش میاد در مورد کار/اثر کسی نظری بنویسم مگر اینکه از حرفم مطمئن باشم.

دیروز توی لینکدین اثری از یکی از کانکشن ها اومد توی فیدم، که طراحی لوگو با حروف فارسی بود و نه تنها توی نظر اول بلکه بعد از یک ربع زُل زدن به لوگوی مورد نظر، اصلا چیزی رو که شخص ادعا کرده بود طراحی کرده، ندیدم و به خاطر استفاده ی نادرست از اتصال و ناهماهنگی بین حروف، یک کلمه ی دیگه خونده میشد ! فقط زمانی میتونستی به زور تشخیص بدی ممکنه کلمه ی مورد نظر طراح چه بوده باشه، که نوشته ی زیرش که فرمودند ” نشانه ی نوشته …” رو خونده باشی !
من خیلی دوستانه و محترمانه نظرم رو براشون نوشتم و در نهایت گفتم آگاهم به این قضیه که برای بهتر شدن ترکیب بندی به این فرم رسیدید، اما به فلان دلایل جور دیگری خونده میشه !

یکی دوتا کامنت با همین محتوا رد و بدل شد و در نهایت ایشون تشریف آوردن دایرکت پیام دادن “خانوم شما سواد طراحی لوگو نداری زیر پست های بنده کامنت نذار!”

بیاین اینجا براتون بگم که، دانش طراحی لوگو (چه نوشتاری فارسی/انگلیسی، چه تصویری و چه تلفیقی از هر دوی اینها) متفاوته از دانش طراحی حروف.

(اینجا کلی درمورد تفاوت طراحی لوگو و طراحی حروف نوشتم، اما احساس کردم از حوصله ی بحث خارجه و حذف کردم!)

بگذریم.

تمام مدتی که به پیامش خیره شده بودم، داشتم به این فکر میکردم که خودم حالا که کمی تا قسمتی دارم از گرافیک سوئیچ میکنم روی تصویرگری، وقتی دوستم انتقاد کرد که “مبارکه تو اجرای کارای دستیت بهتر از دیجیتالیته” رفتم هزینه کردم تا توی دوره های اساتید خارجی شرکت کنم و تلاشم رو بکنم که توی دیجیتال آرت بهتر شم !

کاملا طبیعی بود برای من که این حرف رو بشنوم، من حدودا ۱۵ سال به طور حرفه ای با دست اجرا میکردم و یکی دو سال بود که کم و بیش به دنیای هنر دیجیتال پا گذاشته بودم.

کاملا بدیهی بود، هیچ کس از همون لحظه ی اول همه چیز رو نمیدونه و هیچ کس از همون ابتدا بدون تمرین و ممارست و تجربه کردن نمیتونه یه شبه ره صد ساله رو بره! طبیعی بود که من توی دیجیتال آرتی که یکی دو سال کار میکردم متفاوت باشم نسبت به اجرای آبرنگ و مدادرنگی که ۱۵ سال کار کرده بودم !

اما نقد این دوست، منِ تشنه ی یاد گرفتن رو به این فکر فرو برد که حالا وقتشه دانشم رو جای اینکه ذره ذره خودم تنهایی تجربه و کسب کنم، زیر نظر یه استاد با تجربه بیشتر کنم و مفیدتر تمرین کنم، حالا فکر کنید اگر من نقد رو جدی نمیگرفتم، چقدر دیگه طول میکشید پیشرفت کنم؟!

من نمیگم همه ی حرف ها رو جدی بگیرید، اما وقتی کاری/اثری از خودتون توی فضای مجازی منتشر میکنید، انتظار نداشته باشید همه به به و چه چه کنن و هرکسی رو که خلاف انتظارتون نظر گذاشت، متهم به بی سوادی نکنید!

به نظر من چیزی که باعث پیشرفت هر هنرمندی/انسانی  میشه، انتقاد هاست.

پس انقدر نسبت بهش گارد نداشته باشید و اینطور نباشید تا کسی نظری مخالف میذاره، سریع بهش بپرید.

پیشنهاد: وقتی کار/اثری طراحی میکنین از کمی دورتر و یا گاهی از بیرونِ گود هم تماشا کنید تا ببینید چطور دیده میشه و یا حتی شاید از نمای دور، خطای دید ایجاد بشه! پیش از اینکه دیگرانو متهم به بیسوادی کنید، خودتون رفعش کنید !

در انتها درودی بفرستم و یادی کنم از اساتید خوشنویسی و طراحی حروفم از هنرستان تا دانشگاه، که دانش این حوزه رو ازشون کسب کردم، تنشون همیشه سلامت و سایه شون مستدام ♥

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Fill out this field
Fill out this field
Please enter a valid email address.
You need to agree with the terms to proceed

Menu